Rozpatrzmy przypadek wyraźnie niekorzystny.
P2 – to nasz kolejny hipotetyczny osobnik który studiuje informatykę na 2 roku studiów i nie ma zbyt sprzyjających warunków.
P2 Ep – osoba pracuje na pełnym etacie a więc +1, dodatkowo wykonuje poza godzinami pracy projekty na zlecenie które zajmują jej średnio 2-3 godziny dziennie +0,25
P2 El – dojazdy zajmują mu ponad 1 godzinę do 1,5 godziny = +0,25
P2 Sr – student ma na utrzymaniu dwoje dzieci = +2
P2 Sa – obydwoje rodzice mają wykształcenie średnie, dodatkowo ojciec kończył liczne kursy pomaturalne = +0
P2 St – przykładowy osobnik studiuje informatykę ale jest to jego jedyny kierunek = +0,25
P2 Zch – liczne problemy ze zdrowiem zaowocowały tym że w ciągu ostatnich dwóch lat chorował przez blisko 6 miesięcy = +1
P2 Zs – liczne stresy związane z narodzinami dziecka, ślubem i chorobami dają mu blisko 300 punktów w skali stresu = +1,5
Lr wynosi 4 gdyż student odbywa swoje kształcenie na poziomie I stopnia – studia inżynierskie 4 letnie.
Po podstawieniu powyższych interpretacji do wzoru otrzymujemy:
Wes (P2) = [2 + ((1,25+0,25)+(2-0+0,25)+(1+1,5))/(4-2)]-2=[2 + 5,25/2]-2= 2,625 punktów
Uzyskany wynik oznacza że wysiłek – a co za tym idzie efektywność studiowania w tym przypadku ponad dwukrotnie przekracza standardowy wysiłek jaki należy włożyć w studia.
środa, 16 stycznia 2013
wtorek, 15 stycznia 2013
Algorytm efektywności studiowania cz.2
Przejdźmy teraz do omówienia podstawowych zmiennych jakie zostały przyjęte w algorytmie.
Algorytm 'Wes' czyli "Wskaźnik efektywności studiowania' uwzględnia kilka grup zmiennych:
Prezentowane tutaj wartości są przyjęte proporcjonalnie jednak wymagają dalszej operacjonalizacji. Wartości będą stopniowo doprecyzowane w oparciu o badania empiryczne, które dotyczą poszczególnych zmiennych i występują już teraz w znacznej większości - jednak zazwyczaj zupełnie od siebie rozdzielnie.
‘E’ - ekonomiczne:
‘Ep’ - konieczność pracy zarobkowej : etat = 1; działalność przedsiębiorcza; w fundacji, stowarzyszeniu= 1,25; każdy zatrudniany pracownik =0,25
‘El’ - miejsce zamieszkania w trakcie czasu nauki : dojazd liczony każde 30 minut powyżej 45 minut dojazdu = +0,25
‘S’ - społeczne:
‘Sr’ - własny status rodzinny : jedno dziecko +1
‘Sa’ - poziom wykształcenia rodziców : mgr +0,25; dr +0,5
‘St’ – to typ studiów oraz ilość studiowanych kierunków równolegle; tutaj każdy dodatkowy kierunek = +0,5 i każdy kierunek techniczny = +0,25
‘Z’ - zdrowotne i kondycyjne:
‘Zch’ - długotrwała choroba – minimum 3 miesiące = 0,5
‘Zs’ - poziom stresu w danym roku : badany np. testem Holmesa i Rahe'a gdzie liczymy (155 punktów daje +1)
Ls – lata studiów – to ilość odbytych lub uwzględnionych w obliczeniach lat studiów.
Lr – lata realne – regulaminowe studiów jakich dotyczą obliczenia
Rs – rok studiów na którym znajduje się badana osoba.
Wzór na efektywność studiowania:
Wes = [Ls+((Ep+El)+(Sr-Sa+St)+(Zch+Zs))/(Lr-Ls)]-Rs
Wyjaśnienia poszczególnych składowych wzoru na przykładach:
Przyjmijmy warunek standardowej / neutralnej sytuacji.
Badana osoba- P1 - nie musi poświęcać swojego czasu na zarabianie pieniędzy. Korzysta ze stypendium i/lub wspierają ją bliscy np. rodzice, dziadkowie, jakaś fundacja czyli parametr Ep wynosi ‘0’.
P1 El - mieszka w bliskiej odległości do uczelni. Dojazd zajmuje jej od 0,5 do 0,75 godziny w związku z czym parametr El wynosi ‘0’.
P1 Sr – badana osoba nie posiada jeszcze własnej rodziny, najprościej mówiąc musi odpowiadać głównie za samą siebie. W związku z tym parametr Sr wynosi ‘0’
P1 Sa – rodzice studenta nie posiadają wyższego wykształcenia na poziomie pełnym wyższym., Mogą posiadać wykształcenie wyższe zawodowe które ignorujemy. Nie ma ono zasadniczego wpływu na aspiracje studenta ani lepsze rozumienie jego obecnej sytuacji życiowej jako studenta. Tak więc Sa wynosi ‘0’.
P1 St – przyjmujemy że student/ka zajmuje się studiowaniem tylko jednego kierunku studiów i jest to kierunek nietechniczny (ekonomiczny, społeczny, humanistyczny)
P1 Zch – przykładowy osobnik nie ma długotrwałych kłopotów ze zdrowiem. Nie dokucza mu żadna choroba przewlekła ani nie jest długotrwale hospitalizowany. W związku z tym Zch wynosi ‘0’.
P1 Zs – hipotetyczny osobnik nie przeżywał nadmiaru stresu w żadnym z badanych lat zgodnie z tabelą Holmesa i Rahe'a
Bierzemy pod uwagę że badana osoba jest na 3 roku studiów bez żadnych przedłużeń a studia trwają 5 lat.
Powyższe parametry zastosowane do wzoru dają następujący wynik: Wes (P1) =[3+ ((0+0)+(0-0+0)+(0+0))/(5-3)]-3 =[3+ 0/2]-3=0
Wynik oznacza że studia odbywają się na poziomie neutralnym. Czyli nic nie przyspieszyło ani spowolniło procesu studiowania.
Algorytm 'Wes' czyli "Wskaźnik efektywności studiowania' uwzględnia kilka grup zmiennych:
Prezentowane tutaj wartości są przyjęte proporcjonalnie jednak wymagają dalszej operacjonalizacji. Wartości będą stopniowo doprecyzowane w oparciu o badania empiryczne, które dotyczą poszczególnych zmiennych i występują już teraz w znacznej większości - jednak zazwyczaj zupełnie od siebie rozdzielnie.
‘E’ - ekonomiczne:
‘Ep’ - konieczność pracy zarobkowej : etat = 1; działalność przedsiębiorcza; w fundacji, stowarzyszeniu= 1,25; każdy zatrudniany pracownik =0,25
‘El’ - miejsce zamieszkania w trakcie czasu nauki : dojazd liczony każde 30 minut powyżej 45 minut dojazdu = +0,25
‘S’ - społeczne:
‘Sr’ - własny status rodzinny : jedno dziecko +1
‘Sa’ - poziom wykształcenia rodziców : mgr +0,25; dr +0,5
‘St’ – to typ studiów oraz ilość studiowanych kierunków równolegle; tutaj każdy dodatkowy kierunek = +0,5 i każdy kierunek techniczny = +0,25
‘Z’ - zdrowotne i kondycyjne:
‘Zch’ - długotrwała choroba – minimum 3 miesiące = 0,5
‘Zs’ - poziom stresu w danym roku : badany np. testem Holmesa i Rahe'a gdzie liczymy (155 punktów daje +1)
Ls – lata studiów – to ilość odbytych lub uwzględnionych w obliczeniach lat studiów.
Lr – lata realne – regulaminowe studiów jakich dotyczą obliczenia
Rs – rok studiów na którym znajduje się badana osoba.
Wzór na efektywność studiowania:
Wes = [Ls+((Ep+El)+(Sr-Sa+St)+(Zch+Zs))/(Lr-Ls)]-Rs
Wyjaśnienia poszczególnych składowych wzoru na przykładach:
Przyjmijmy warunek standardowej / neutralnej sytuacji.
Badana osoba- P1 - nie musi poświęcać swojego czasu na zarabianie pieniędzy. Korzysta ze stypendium i/lub wspierają ją bliscy np. rodzice, dziadkowie, jakaś fundacja czyli parametr Ep wynosi ‘0’.
P1 El - mieszka w bliskiej odległości do uczelni. Dojazd zajmuje jej od 0,5 do 0,75 godziny w związku z czym parametr El wynosi ‘0’.
P1 Sr – badana osoba nie posiada jeszcze własnej rodziny, najprościej mówiąc musi odpowiadać głównie za samą siebie. W związku z tym parametr Sr wynosi ‘0’
P1 Sa – rodzice studenta nie posiadają wyższego wykształcenia na poziomie pełnym wyższym., Mogą posiadać wykształcenie wyższe zawodowe które ignorujemy. Nie ma ono zasadniczego wpływu na aspiracje studenta ani lepsze rozumienie jego obecnej sytuacji życiowej jako studenta. Tak więc Sa wynosi ‘0’.
P1 St – przyjmujemy że student/ka zajmuje się studiowaniem tylko jednego kierunku studiów i jest to kierunek nietechniczny (ekonomiczny, społeczny, humanistyczny)
P1 Zch – przykładowy osobnik nie ma długotrwałych kłopotów ze zdrowiem. Nie dokucza mu żadna choroba przewlekła ani nie jest długotrwale hospitalizowany. W związku z tym Zch wynosi ‘0’.
P1 Zs – hipotetyczny osobnik nie przeżywał nadmiaru stresu w żadnym z badanych lat zgodnie z tabelą Holmesa i Rahe'a
Bierzemy pod uwagę że badana osoba jest na 3 roku studiów bez żadnych przedłużeń a studia trwają 5 lat.
Powyższe parametry zastosowane do wzoru dają następujący wynik: Wes (P1) =[3+ ((0+0)+(0-0+0)+(0+0))/(5-3)]-3 =[3+ 0/2]-3=0
Wynik oznacza że studia odbywają się na poziomie neutralnym. Czyli nic nie przyspieszyło ani spowolniło procesu studiowania.
poniedziałek, 14 stycznia 2013
Algorytm efektywności studiowania cz.1
Żyjemy w demokracji liberalnej czego objawem jest rosnąca potrzeba wyrównywania szans. Poszukujemy mechanizmów, które w społeczeństwie będą tworzyć sprawiedliwe podziały dóbr. Przykładowo poprzez ułatwianie dostępu do dóbr zależne od wysiłku z uwzględnieniem różnorodności ze względu na płeć, orientację seksualną, wiek, miejsce urodzenia i zamożność, a może nawet historię rodziny.
W praktyce przejawia się to dyskusjami nad mniejszościami seksualnymi, nad statusem kobiet w społeczeństwie, nad wychowaniem do określonych ról i wieloma innymi jakie nieraz stają się ważne z dnia na dzień.
Biorąc po uwagę powszechność i łatwość dostępu do edukacji nawet na poziomie wyższym należy zauważyć że w tej sferze dyskusja o sprawiedliwym dostępie do dóbr przynajmniej w hipotetycznej formie nie zaistniała jeszcze bardzo szeroko. Z pewnością jedną z przyczyn może być wciąż poczucie elitaryzmu edukacji wyższej. Stąd właśnie traktujemy poważnie studia I, II i III stopnia na starych, znanych uczelniach świadczących usługi na „wysokim poziomie” a niezbyt poważnie jawią nam się studia na uczelniach prywatnych lub lokalnych mniej znanych placówkach. Wyraża to nie tylko opinia publiczna ale także rynek pracy.
Trzeba tutaj zauważyć że opinie wyrażone słowem lub zainteresowaniem rynku pracy nie będą sprawiedliwe i racjonalne jeśli nie będzie odpowiednich narzędzi do oceny studiów i studentów. Jednym z takich narzędzi są powszechne już rankingi – oparte o badania ankietowe i opinii pracodawców – organizowane i publikowane przez kilka bardziej znanych magazynów i gazet.
Niniejsza publikacja jest prezentacją koncepcji narzędzia o wiele bardziej uniwersalnego i możliwego do powszechnego zastosowania. Założenia jakie należy uświadomić sobie przed stosowaniem algorytmu są następujące:
1. Algorytm ten działa w ramach tej samej kultury.
2. Przyjmujemy że wysiłek studiowania jaki muszą podjąć dwie osoby które nie są zróżnicowane pod względem: uwarunkowań społecznych (aspiracji), ekonomicznych, rodzinnych, zawodowych oraz zdrowotnych – jest taki sam.
{Oznacza to pominięcie zmiennych psychologicznych takich jak: poziom inteligencji, zdolności zapamiętywania, zdolności poznawcze. Autor podejrzewa jednak że istnieje możliwość wnioskowania z niniejszego algorytmu pewnych uwarunkowań zdolności poznawczych – wymaga to jednak badania formy spędzania czasu wolnego przez porównywane podmioty.}
3. W celu porównania ‘wysiłku studiowania’ z dwóch odmiennych kultur należy w algorytmie zaimplementować dodatkowe czynniki ekonomiczne oraz społeczne które uwzględnią zróżnicowanie międzykulturowe.
4. Algorytm może nadawać się do zastosowania przekrojowo - przez kilka pokoleń osób żyjących w podobnych warunkach społeczno-ekonomicznych. W celu porównania odległych pokoleń należy przyjąć dodatkowe zmienne uwzględniające zmienność warunków istotnych w algorytmie.
Algorytm zaprezentuje w kolejnym wpisie..
W praktyce przejawia się to dyskusjami nad mniejszościami seksualnymi, nad statusem kobiet w społeczeństwie, nad wychowaniem do określonych ról i wieloma innymi jakie nieraz stają się ważne z dnia na dzień.
Biorąc po uwagę powszechność i łatwość dostępu do edukacji nawet na poziomie wyższym należy zauważyć że w tej sferze dyskusja o sprawiedliwym dostępie do dóbr przynajmniej w hipotetycznej formie nie zaistniała jeszcze bardzo szeroko. Z pewnością jedną z przyczyn może być wciąż poczucie elitaryzmu edukacji wyższej. Stąd właśnie traktujemy poważnie studia I, II i III stopnia na starych, znanych uczelniach świadczących usługi na „wysokim poziomie” a niezbyt poważnie jawią nam się studia na uczelniach prywatnych lub lokalnych mniej znanych placówkach. Wyraża to nie tylko opinia publiczna ale także rynek pracy.
Trzeba tutaj zauważyć że opinie wyrażone słowem lub zainteresowaniem rynku pracy nie będą sprawiedliwe i racjonalne jeśli nie będzie odpowiednich narzędzi do oceny studiów i studentów. Jednym z takich narzędzi są powszechne już rankingi – oparte o badania ankietowe i opinii pracodawców – organizowane i publikowane przez kilka bardziej znanych magazynów i gazet.
Niniejsza publikacja jest prezentacją koncepcji narzędzia o wiele bardziej uniwersalnego i możliwego do powszechnego zastosowania. Założenia jakie należy uświadomić sobie przed stosowaniem algorytmu są następujące:
1. Algorytm ten działa w ramach tej samej kultury.
2. Przyjmujemy że wysiłek studiowania jaki muszą podjąć dwie osoby które nie są zróżnicowane pod względem: uwarunkowań społecznych (aspiracji), ekonomicznych, rodzinnych, zawodowych oraz zdrowotnych – jest taki sam.
{Oznacza to pominięcie zmiennych psychologicznych takich jak: poziom inteligencji, zdolności zapamiętywania, zdolności poznawcze. Autor podejrzewa jednak że istnieje możliwość wnioskowania z niniejszego algorytmu pewnych uwarunkowań zdolności poznawczych – wymaga to jednak badania formy spędzania czasu wolnego przez porównywane podmioty.}
3. W celu porównania ‘wysiłku studiowania’ z dwóch odmiennych kultur należy w algorytmie zaimplementować dodatkowe czynniki ekonomiczne oraz społeczne które uwzględnią zróżnicowanie międzykulturowe.
4. Algorytm może nadawać się do zastosowania przekrojowo - przez kilka pokoleń osób żyjących w podobnych warunkach społeczno-ekonomicznych. W celu porównania odległych pokoleń należy przyjąć dodatkowe zmienne uwzględniające zmienność warunków istotnych w algorytmie.
Algorytm zaprezentuje w kolejnym wpisie..
Subskrybuj:
Posty (Atom)