środa, 16 stycznia 2013

Algorytm efektywności studiowania cz.3

Rozpatrzmy przypadek wyraźnie niekorzystny.
P2 – to nasz kolejny hipotetyczny osobnik który studiuje informatykę na 2 roku studiów i nie ma zbyt sprzyjających warunków.
P2 Ep – osoba pracuje na pełnym etacie a więc +1, dodatkowo wykonuje poza godzinami pracy projekty na zlecenie które zajmują jej średnio 2-3 godziny dziennie +0,25
P2 El – dojazdy zajmują mu ponad 1 godzinę do 1,5 godziny = +0,25
P2 Sr – student ma na utrzymaniu dwoje dzieci = +2
P2 Sa – obydwoje rodzice mają wykształcenie średnie, dodatkowo ojciec kończył liczne kursy pomaturalne = +0
P2 St – przykładowy osobnik studiuje informatykę ale jest to jego jedyny kierunek = +0,25
P2 Zch – liczne problemy ze zdrowiem zaowocowały tym że w ciągu ostatnich dwóch lat chorował przez blisko 6 miesięcy = +1
P2 Zs – liczne stresy związane z narodzinami dziecka, ślubem i chorobami dają mu blisko 300 punktów w skali stresu = +1,5
Lr wynosi 4 gdyż student odbywa swoje kształcenie na poziomie I stopnia – studia inżynierskie 4 letnie.
Po podstawieniu powyższych interpretacji do wzoru otrzymujemy:
Wes (P2) = [2 + ((1,25+0,25)+(2-0+0,25)+(1+1,5))/(4-2)]-2=[2 + 5,25/2]-2= 2,625 punktów
Uzyskany wynik oznacza że wysiłek – a co za tym idzie efektywność studiowania w tym przypadku ponad dwukrotnie przekracza standardowy wysiłek jaki należy włożyć w studia.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz