Żyjemy w demokracji liberalnej czego objawem jest rosnąca potrzeba wyrównywania szans. Poszukujemy mechanizmów, które w społeczeństwie będą tworzyć sprawiedliwe podziały dóbr. Przykładowo poprzez ułatwianie dostępu do dóbr zależne od wysiłku z uwzględnieniem różnorodności ze względu na płeć, orientację seksualną, wiek, miejsce urodzenia i zamożność, a może nawet historię rodziny.
W praktyce przejawia się to dyskusjami nad mniejszościami seksualnymi, nad statusem kobiet w społeczeństwie, nad wychowaniem do określonych ról i wieloma innymi jakie nieraz stają się ważne z dnia na dzień.
Biorąc po uwagę powszechność i łatwość dostępu do edukacji nawet na poziomie wyższym należy zauważyć że w tej sferze dyskusja o sprawiedliwym dostępie do dóbr przynajmniej w hipotetycznej formie nie zaistniała jeszcze bardzo szeroko. Z pewnością jedną z przyczyn może być wciąż poczucie elitaryzmu edukacji wyższej. Stąd właśnie traktujemy poważnie studia I, II i III stopnia na starych, znanych uczelniach świadczących usługi na „wysokim poziomie” a niezbyt poważnie jawią nam się studia na uczelniach prywatnych lub lokalnych mniej znanych placówkach. Wyraża to nie tylko opinia publiczna ale także rynek pracy.
Trzeba tutaj zauważyć że opinie wyrażone słowem lub zainteresowaniem rynku pracy nie będą sprawiedliwe i racjonalne jeśli nie będzie odpowiednich narzędzi do oceny studiów i studentów. Jednym z takich narzędzi są powszechne już rankingi – oparte o badania ankietowe i opinii pracodawców – organizowane i publikowane przez kilka bardziej znanych magazynów i gazet.
Niniejsza publikacja jest prezentacją koncepcji narzędzia o wiele bardziej uniwersalnego i możliwego do powszechnego zastosowania. Założenia jakie należy uświadomić sobie przed stosowaniem algorytmu są następujące:
1. Algorytm ten działa w ramach tej samej kultury.
2. Przyjmujemy że wysiłek studiowania jaki muszą podjąć dwie osoby które nie są zróżnicowane pod względem: uwarunkowań społecznych (aspiracji), ekonomicznych, rodzinnych, zawodowych oraz zdrowotnych – jest taki sam.
{Oznacza to pominięcie zmiennych psychologicznych takich jak: poziom inteligencji, zdolności zapamiętywania, zdolności poznawcze. Autor podejrzewa jednak że istnieje możliwość wnioskowania z niniejszego algorytmu pewnych uwarunkowań zdolności poznawczych – wymaga to jednak badania formy spędzania czasu wolnego przez porównywane podmioty.}
3. W celu porównania ‘wysiłku studiowania’ z dwóch odmiennych kultur należy w algorytmie zaimplementować dodatkowe czynniki ekonomiczne oraz społeczne które uwzględnią zróżnicowanie międzykulturowe.
4. Algorytm może nadawać się do zastosowania przekrojowo - przez kilka pokoleń osób żyjących w podobnych warunkach społeczno-ekonomicznych. W celu porównania odległych pokoleń należy przyjąć dodatkowe zmienne uwzględniające zmienność warunków istotnych w algorytmie.
Algorytm zaprezentuje w kolejnym wpisie..
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz